In tegenstelling tot wat u in onze marktenkalender leest, zijn we gisteren niet naar de boekenmarkt van Middelburg afgereisd. Of eigenlijk wel afgereisd maar niet aangekomen. Halverwege hebben we met onze bus vol boeken een U-turn gemaakt en zijn we weer naar huis gegaan. We hadden geen zin om ons en onze boeken in Zeeland nat te laten regenen. De Koningin deed dat vrijdag wel, maar haar handel is een stuk onstoffelijker dan de onze en wordt er alleen maar sympathieker op als ze niet zeikt over een nat pak.

We hebben de vrijgekomen tijd wel nuttig gebruikt. Zo hebben we de opslag heringericht en de recentelijk op internet ingeklopte literatuur (fantastische nieuwe voorraad: gaat dat zien!) in de voorraad ingesorteerd. Ook hebben we meer tijd kunnen besteden aan de internetverkoop. Daaraan merken we duidelijk dat het vakantie is en regent. De bestellingen stromen binnen. Blijkbaar heeft u ook geen zin om u voor een paar boeken nat te laten regenen. Gelijk heeft u!

Met een “prachtige boeken heeft u” sloot Martin Ros gisteren in Haarlem als vanouds zijn bezoek aan onze kraam af (niks gekocht dit keer “want ik kan niet alles dubbel aanschaffen”).  Terwijl wij dit compliment in onze zak steken, wordt Ros door een oudere bezoekster van de boekenmarkt  aangesproken. Een beetje timide wil ze toch even kwijt dat ze Ros’ boekbesprekingen zo mist op de radio. “En u bent niet de enige mevrouw”, buldert de gewezen uitgever/recensent meteen onbescheiden, maar waarschijnlijk wel terecht. We hebben hetzelfde tafereel elders al vaker mogen meemaken, en als dat bij onze kraam al regelmatig gebeurt, zal’ie het echt wel vaker horen.

Terwijl Ros tegen een groter wordend publiek tekeergaat tegen Tros radio die alleen nog thrillerschrijvende huisvrouwen recenseert, melden zich bij ons meestal de mensen die  hem niet hadden herkend. Dit keer in de vorm van een valserige nicht die met een zuinig mondje opmerkt: “Die meneer zal wel heel bekend zijn, want hij heeft zóveel aandacht nodig.”