Tijdens het inkloppen van nog meer boekjes over de Tweede Wereldoorlog kom ik in ‘Uit Booze dagen’ van ene H.B. het volgende gedichtje uit december 1940 tegen over een opstandige boekhandelaar:
Ja, menigeen doet wel eens raar….
Zoo hoorde ik van een boekhandelaar,
Die, alsof er geen occupator bestond,
Het blijkbaar niet meer dan natuurlijk vond,
De beeltenis van onze koningin
Zoo maar doodkalm en middenin
Te zetten in de etalagekast.
Natuurlijk bracht dat den man last.
Hij haastte zich daarop de fout te herstellen,
Zooals mijn zegsman mij wist te vertellen,
Door ’t beeld van den Baäl der Oosterburen
Brutaalweg naar buiten te laten turen
En de entourage daarvan te stoffeeren
Met boekjes hoe men het zwemmen moet leeren
Ach, menigeen doet wel eens raar-
Waarom ook niet een boekhandelaar
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.