Als een schrijver overlijdt, is het voor de tweedehands boekhandelaar altijd weer de vraag of dat ook het einde van de belangstelling naar diens werk inluidt. Van Wolkers raken we alleen nog speciale uitgaven kwijt en na het verscheiden van Claus was er even een oploopje bij onze exemplaren van ‘Het verdriet van België’, maar daar is het alweer een tijdje redelijk rustig.

Nu Martin Bril dood is, dacht ik even dat het verstandig zou zijn om zijn boeken uit de voorraad literatuur te plukken. Om in te kloppen op internet of alvast klaar te leggen voor de markt in Middelburg. Die gedachte werd meteen gevolgd door een zelfverwijt vanwege lijkenpikkerij. Afgaand op wat Brils uitgever Mai Spijkers over hem zei in DWDD denk ik dat de schrijver zelf het ons niet kwalijk zou nemen. Volgens Spijkers was de columnist ook erg van ‘Move the product’. Hij kwam regelmatig bij Prometheus vragen hoe het met de verkopen stond.

Waarom ik ze er toch niet uit ga vissen: Daarvoor zou ik ongeveer vijftig bananendozen met ongesorteerde literatuur door moeten ploegen. Terwijl ik naar die berg boeken kijk, bedenk ik me dat ik beter de tuinstoelen van het zoldertje van de schuur kan halen. Om samen met mevrouw Tinner lekker in de zon te gaan zitten wachten tot de merel weer komt poedelen in ons vogelbadje. Had Bril vast ook niets op tegen gehad.